Drukuj
Odsłony: 1926

Spiskie Podgrodzie (słow. Spišské Podhradie, niem. Kirchdorf, węg. Szepesváralja) - słowackie miasto w powiecie Lewocza. Po raz pierwszy wzmiankowane w 1249, prawa miejskie otrzymało w roku 1271. W latach 1412-1769 wchodziło w skład starostwa spiskiego.

Jak wskazuje nazwa, miasto było osadą na podgrodziu Zamku Spiskiego, w następnych wiekach rozwijało się niezależnie od niego. Pohradie jest najstarszą osadą niemiecką na Spiszu, założoną przez Sasów w XII wieku za panowania Gejzy II. Do ok. 1133 kasztelania spiska miała być posagiem Judyty, córki Bolesława Krzywoustego. W średniowieczu miasto słynęło z cechów rzemieślników, zwłaszcza sukienników i rzeźników, a w późniejszym okresie także szewców. W 1456 miasto uzyskało prawo do urządzania targów, które odbywały się w czwartki aż do XX wieku. W 1667 odnotowano w mieście aż 16 cechów, a wyroby ze Spiskiego Podgrodzia był znane na całym Spiszu i w okolicznych krajach.

Od 1894 miasto zyskało połączenie z miejscowością Spiskie Włochy, a przez to z koleją koszycko-bogumińską. Ponieważ jednak linia do Spiskiego Podgrodzia była linią boczną, teren ten ominęła industrializacja.

Kiedyś w Spiskim Podgrodziu mieszkali liczni Niemcy (jeszcze w 1921 ok. 15%) oraz Żydzi. Obie narodowości posiadały własne świątynie i szkoły. Obecnie najliczniejsza mniejszość to Romowie.

Od 1948 w skład miejscowości wchodzi również Spiska Kapituła (Spišská Kapitula) - dawniej osobna miejscowość, nazywana „słowackim Watykanem” - siedziba biskupa Spiszu.

Wraz z Zamkiem Spiskim, Spiską Kapitułą i Kościołem Ducha Świętego w pobliskiej miejscowości Žehra od 1993 znajduje się na liście dziedzictwa UNESCO.

Źródło: Wikipedia

www.new.spisskepodhradie.sk

spiskiepodgrodzie

 

spiskiepodgrodzie

 

Pereczyn (ukr. Перечин, węg. Perecseny, słow. Perečany, czes. Perečín) - miasto na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, u ujścia rzeczki Turia do rzeki Uż, siedziba rejonu pereczyńskiego. Leży między masywem Poprzecznego a pasmem Makowicy w Bieszczadach Wschodnich. Przez Pereczyn przebiegają droga regionalna H13 i linia kolejowa z Użhorodu do Sambora przez Przełęcz Użocką. Pereczyn został założony w XIV wieku. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pochodzi z 1427. W 1910 liczył 2,5 tys. mieszkańców, z czego 1,4 tys. Rusinów, 0,6 tys. Węgrów i 0,2 tys. Niemców. Prawa miejskie Pereczyn otrzymał w 2004. Miasto jest ośrodkiem lokalnego przemysłu drzewnego i spożywczego. Obecnie liczy 7.083 mieszkańców

Źródło: Wikipedia

www.perechyn-rada.in.ua

Pereczyn widok

 

Ibrány - miasto powiatowe (siedziba władz powiatu Ibrány-Nagyhalász) w komitacie Szabolcs-Szatmár-Bereg w północno-wschodnich Węgrzech.

Miasto leży w zachodniej części doliny Rétköz, między Cisą i Lónyą. Sąsiaduje z bliźniaczym miasteczkiem Nagyhalász. Przez miasto przebiegają wąskotorowa linia kolejowa (Nyírvidéki Regionális Kisvasút) łącząca Gávavencsello z Dombrád i lokalna droga łącząca Rakamaz z Kisvárda, biegnące wzdłuż lewego brzegu Cisy.

Osada została założona w XIII wieku i od tej pory była dużą wsią (do 3 tys. mieszkańców). W II połowie XIX wieku i w I połowie XX wieku nastąpił okres intensywnego rozwoju Ibrány. W 1993 miasto uzyskało prawa miejskie.

W Ibrány znajduje się zbór ewangelicki z XIII wieku, początkowo romański, w 1510 przebudowany w stylu gotyckim. Na północ od miasta leży plaża nad Cisą - ośrodek sportów wodnych.10 km na południowy-zachód od miasta leży jeden z największych (13 m wysokości, 20 tys. m³ objętości) i najlepiej zachowanych kurhanów na Węgrzech - ukończony w 247 grobowiec gockiego księcia Knivy.

Źródło: Wikipedia

www.ibrany.hu

ibranywidok

 

Niemenczyn (lit. Nemenčinė) - miasto na Litwie położone w rejonie wileńskim ok. 25 km na północny-wschód od Wilna przy ujściu rzeki Niemenczynki (Nemenčia) do Wilii (Neris). Miasto liczy 5054 mieszkańców z których 56,5% stanowią Polacy. Miasto stanowi starostwo miejskie Niemenczyn, jest ono także siedzibą gminy Niemenczyn.

W pierwszą sobotę marca w Niemenczynie odbywa się jarmark kaziukowy „Kaziuczek Niemenczyński”. Sprzedawane jest wtedy rękodzieło ludowe i rozmaite przysmaki regionalne. Towarzyszą temu prezentacje polskich zespołów ludowych. W ostatnią sobotę maja organizowany jest Festiwal Kultury Polskiej „Kwiaty Polskie”. Impreza odbywa się w leśnym amfiteatrze.

Od 2000 r. w Niemenczynie działa Muzeum Etnograficzne Wileńszczyzny. Powstało ono z inicjatywy prof. Lecha Mroza z Uniwersytetu Warszawskiego oraz przy dużej pomocy pracowników i studentów Katedry Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego. Muzeum mieści się w samym centrum miasta, na rynku, w przedwojennej siedzibie remizy strażackiej.

Źródło: Wikipedia

www.vrsa.lt

nemenczyn kościół

 

niemenczynrzeka